Onderwijs en gender

In de Nederlandse Week van de Lentekriebels — bedoeld voor leerlingen van groep 1 tot en met 8 — staan lessen op het programma die gender presenteren als "een gevoel" dat los van het lichaam kan staan. Aan kinderen van vier tot twaalf wordt verteld dat een jongen "in zijn hart" een meisje kan zijn, en omgekeerd. Het materiaal is geproduceerd door belangenorganisaties (Rutgers, COC Nederland) en wordt zonder externe pedagogische evidentietoets aan scholen aangeboden.

De claim dat dit "voorlichting" is, staat onder druk. Voorlichting kenmerkt zich door feitelijke informatie op niveau van het kind. Dit lesmateriaal introduceert daarentegen een metafysische theorie — gender los van lichaam — als feit, op een leeftijd waarin het kind nog niet kan beoordelen dat het een betwiste theorie betreft.

Wat de literatuur zegt

Voor de claim dat vroege identiteitsbevestiging het welzijn van kinderen verbetert, ontbreekt evidentie. Zwitserse en Finse pedagogische rapporten waarschuwen juist voor het tegendeel: identiteitsformatie bij kinderen is fluctuerend en wordt verstoord door externe etikettering. Een kind dat in groep drie wordt aangemoedigd om zich "trans" te noemen, krijgt een sociaal-cognitief kader aangereikt dat de natuurlijke ontwikkeling kan vastzetten.

De omzeiling van ouders

Scholen die kinderen "stealth" hanteren — een nieuwe naam en voornaamwoord op school, zonder ouders te informeren — handelen tegen de natuurlijke positie van ouders als eerstverantwoordelijken voor hun kind. De Onderwijsinspectie heeft hierop tot dusver geen lijn getrokken. Diverse Nederlandse oudergroepen melden zich met identieke verhalen: een kind dat op school maandenlang anders heet, en thuis pas naar buiten komt nadat een traject al loopt.

Dit is geen voorlichting. Het is een ideologisch programma dat onder de vlag van "inclusie" een betwiste antropologie als feit aan kinderen oplegt — en aan ouders het zicht ontneemt op wat met hun kind gebeurt.